Achter de deur

Kiki zat voor de deur van de man, pakte haar kalimba en toverde daar rustige muziek uit. De man verblijft graag in zijn eigen kamer met de deur dicht. Zijn behoefte aan contact is niet zo groot. Kiki hoorde hem zo nu en dan een schreeuw geven. Maar zolang de kalimba klonk was het stil achter de deur. Kiki speelde met muziek en stiltes en na verloop van tijd rondde ze de muziek af en ging rustig weer verder op zoek naar andere contacten.

De mimakker in opleiding observeerde Kiki. Ze werd door de begeleidster van de groep zachtjes uitgenodigd om met haar mee te gaan naar het kantoortje. Daar was een beeldscherm waarmee ze de man in zijn kamer in de gaten kunnen houden. Zo konden zij zien wat er achter de deur gebeurde waar Kiki voor muziek maakte.

De man zat onderuit op zijn bed hij liet zo nu en dan een schreeuw horen. Maar wat was dat? Er klonk een mooi geluid voor zijn deur. Hij ging rechtop zitten en spitste zijn oren. Hij werd er stil van. Hij is dol op muziek! Toen de muziek weer stopte, zakte hij weer terug op zijn bed en gaf een schreeuw. Maar wacht, daar was het weer! Hij ging weer rechtop zitten, gericht naar de deur. Muisstil was hij, met zijn handen achter zijn oren, zat hij intens te luisteren, te genieten? Uiteindelijk stopte de muziek. Hij bleef nog even luisteren en zakte toen weer terug in zijn bed.

Wat had je geraakt tijdens het miMakkerspel? Het was een van de evaluatievragen van de miMakker in opleiding. “Er waren veel mooie momenten”, zei ze bij de nabespreking, “maar de reactie van die man in zijn slaapkamer, die kwam het meest binnen!”