De ommezwaai, augustus 2023
“Ik zat nog in de opleiding toen ik voor het eerst in het tehuis van mijn schoonmoeder ging spelen. Ze hadden daar eerder een miMakker gehad. Ze waren ermee bekend en er erg enthousiast over. Vol verwachting zaten alle begeleiders in de huiskamer te kijken. De bewoners zaten om de tafel, allen diep verzonken. Daar stond ik dan – vrij zenuwachtig – in de deuropening.”
“Ik raapte mijn moed bij elkaar en probeerde wat dingetjes uit om naar het ultieme doel van contact te komen. Ik kwam voorzichtig dichter bij een mevrouw. Toen ik op mijn knieën naast haar zat, keek ze me van opzij aan. ‘Mooi’, dacht ik nog, ‘het begin is er!’ Ze keek me aan en zei: ‘ROT OP!’ Incasseren Kiki! Voorzichtig nam ik afstand, probeerde mezelf te herstellen en richtte mijn pijlen maar op iemand anders.”
“Na zo’n anderhalf jaar ervaring op te hebben gedaan, vroegen ze mij in het tehuis van mijn schoonmoeder om met regelmaat te komen spelen. Er was ook een aanvraag voor een individuele dame van wie de familie graag wilde dat ik voor haar ging spelen. ‘Ze vond dat zo leuk en ze had al zo weinig’. Toen ik doorkreeg dat het ging om de dame die mij anderhalf jaar eerder duidelijk had gemaakt dat ze niet van mij gediend was, vroeg ik me af of dat wel zo’n goed idee was. Op aandringen van begeleiding en familie heb ik toch ja gezegd.” “Dapper ben ik voor haar gaan spelen. Eerst met de accordeon, want daar had ze eerder wel eens goed op gereageerd. Helaas draaide ze me de rug toe. Na een half uurtje spelen heb ik mijn instrument weggelegd en ben ik gewoon even naast haar gaan zitten voor een praatje. Dat accepteerde ze. Toen ze zei ‘Kom, ik ga maar weer eens naar huis’, bood ik mijn arm aan en haakte ze in. Samen liepen we de gang op. Het ijs was gebroken. Als twee vriendinnen liepen we over de gang en hadden we samen plezier.”
“Toen ik later als Inge weer in de huiskamer was, zag ik mevrouw naar de begeleiding lopen. ‘Waar is die mevrouw met die rode neus gebleven?’ De weken daarna hebben we nog veel mooie momenten beleefd!”
